یه شاخه گل ...

یه شاخه گل پر از امید نثار قلب پاک تو
یه بوسه واسه همدردیا روی لبای سرخ تو

 

فراموشی ...

جگرم سوخت تا به فراموشی سپردمت
پس چرا آمده ای باز منکه به خدا سپردمت

دیگه نمی بینم تو رو ...

می دونی دیگه نمی بینم تو رو
تو گلی هرگز نمی چینم تو رو

روز ملاقات با خدا

منو ببخش که بیش از این فرصت موندن ندارم
برای تو خیلی کمم لیاقت با تو بودن ندارم

روزملاقات با خدا

من دیگه فرصتی واسه موندن ندارم
تو به زندگی جور دیگه نگاه کن
اما فکر موندن تو سرمه
واسه موندنم دعا کن

اميد ها شکسته شد و شکستيم خودمون

اميد قلب من بودي
ياس گل  خونه بودي
هر روز که من مي ديدمت
تو باغچه زندگي مثل جوونه بودي
تو اين هياهوي غريب
تو بهترين , تنها کسم تو بودي
تو گير و دار زندگي
محرم و راز من بودي
تو شادي و تنهائيام
تو همنفس , تو بهترين من بودي
تو لحظه هاي غربت
تو شاهپري مثل فرشته بودي
اما نذاشت روزگار
عشق بمونه يادگار
تا اومديم بجنبيم
زخمي شديم و مونديم تو تکرار
از اون روز تا حالا هر عشقي پا مي داد به قلبمون
زودي اونو مي شکستيمو اميد ميداديم به خودمون
اميد ها شکسته شد و شکستيم خودمون
تا ما باشيم هر عشقي رو راه نديم به قلبمون