.:~:.دیوان اشک :.دوتا چشمام....:~:.

سلام به آسمان آبی...

خوشحالم از اينکه ديگر مرا ياد نمي کني و مرا نمي خواني ...
گرچه گفته بودم که من خود غلتم ليک دانستي که براي پاک کردنم و از نو نوشتم صبر ها بايد کرد اما صبر ...
خوشحالم , ولي از طرفي مي ترسم ...
نمي دانم شايد کسي يا چيزي خلوت تنهايي من و تو را در هم شکسته باشد و تو خواستي که مرا تنها ...
نمي دانم !
در ياد من اگر ياد تو باشد چيزي نخواستم و اينک نيز چيزي از تو نمي خواهم جز اينکه در اين لحظات آخر عمرم مرا در آغوش بگيري و با نسيم گيسوانت نوازشم کني ...
نوازشهايت را دوست مي دارم که از سر هوس نبود اما ...
اي آسمان به خدا خسته ام مرا بخوان براي با تو بودن خسته ام از اين زندگي و از بازيهاي روزگار ... و تا چه حد مي توانم تحمل کنم.
از تو مي خواهم بر سر بالينم بيايي و با صداي باران برايم لالايي بگويي ... خوابم مي آيد بگذار در آغوش تو تا ابد بخوابم .
اما نه ... مي دانم که آنقدر قديسه ي عشق تو نشده ام که مرا با دستان پر مهرت در آغوش بگيري و شايد اين خواسته ي من بي جا باشد .
حال شايد بپرسي که چرا خوشحالم ؟
من از اين خوشحالم که تو اين خواب ابديتم در آغوش تو بميرم ...
چه چيزي خوش تر از آنکه در آغوش معشوق مي ميرم ...
ولي افسوس ستارگان تو نمي خوانند از نگاهم ...
اينک وقت سفر است و دل به جاده سپردن ...

مي دانم که تمام زندگي من براي تو پر از سه نقطه هاي زيادي بود ولي ...
ولي اي مهربان , اي که از تو جون , از محبت نگاهت خون مي گرفتم ... مرا ببخش ؟؟!!!؟؟

وقـــت ســــــفر رســــيد و خـــــــــداحــــــافظي بايد کرد
پــرنـــــده ي اســــــير در قــــــــــفس را رهــــــا بايد کرد

زندگي جاده ايست بي انتها و از اين جاده گذر بايد کرد
توشــــه ي خود بر دوش و از ايــن دنــــــــيا گذر بايد کرد

ما با همیم هر چی بشه یا روزگار غم بباره

توی قبت اسم من دیگه جایی نداره
واسه تو حرفای من دیگه معنایی نداره
هر چی بود ,هستی امو به فدای تو کردم
هستی ام همین بود انگار دیگه فایده ای نداره
جون و دلم قوربونی ,واسه ی موندن تو
اگه بزاری و بری دل با تو دیگه حرفی نداره
بیا که از یاد ببریم تلخی های گذشته رو
این روزگار لعنتی با ما دیگه کاری نداره
فکر سفر می کنیم و می زنیم دل به جاده
جاده اگه طولانی بود واسه ما دیگه فرقی نداره
تو سفر یا در بدر هر جا باشیم ما با همیم
شادیم و می زنیم نی , می خوریم می
هم پیک همیم و این می دیگه مستی نداره
ما با همیم هر چی بشه یا روزگار غم بباره
توی دلای ما دیگه غم جای موندن نداره

+ این شعر از حامد گرگيني (اشک) در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385 و ساعت 6:40 بعد از ظهر به ثبت رسیده |

اگه اومدی خبر بده ×××××× اشک نامه

شب شد دوباره آسمون اسم تو رو ياد من مياره
اون پرستوي بي پناه فکر دست ياري تو رو داره

پس بيا دوباره هرشب تو خواب اين تنهاي تنها
ديگه هيچ وقت فکر تنهايي نکنه از غصه هاي مونده برجا

اگه اومدي خبر بده تا بگم به غصه ها
ديگه نمونين اينجا گمشين از خاطرما

ديگه نمونين اون عزيز دل داره مياد
اونکه دوستش دارم با تموم عشقش مياد

اگه اومدي ميگم به اوني که بي وفاست
اوني که تازه اومده مي گه دلم پيش شماست

ميگم بهش برو ديگه تنهام بزار
بد جوري شکستم از تو برو يه دم آرومم بزار

اگه اومدي همه شمع هاي خاموشو روشن مي کنم
به افتخار عشقمون يه شاخه گل نثار قلبت مي کنم

اگه اومدي خبر بده تا سر ببرم خاطرهاي تلخ تنهايي
يا بشکنم اين سکوت يا پاک کنم غلطاي دفتر مشق زندگي

خلاصه اگه اومدي خبر بده به کبوتر نامه رسون
بهش بگو خبر اومدن بهار و به تنهاي من برسون

بهار خلاصه ميشه تو نگاه غريب و مهربونت
گل مي زنه جوونه از اشکاي مثل بارونت

اگه اومد خبر بده تا خونه رو آب و جارو بکشم
از تو و اون صورت مثل ماهت يه ستاره بکشم

يادم باشه وقتي اومدي قلب تيکه تيکه امو فرش زير پات کنم
هر چي دارم و ندارم با تموم وجودم فدات کنم

اگه بياي شب هاي سياه ديگه تو آسمون جايي نداره
اين روزاي بي خاطره برا من ديگه ارزشي نداره

يادت باشه اگه اومدي خبر بدي

+ این شعر از حامد گرگيني (اشک) در شنبه دهم تیر 1385 و ساعت 5:14 بعد از ظهر به ثبت رسیده |

اما من تو رو دارم

کی می گه بی کس و تنهام
                      اما من تو رو دارم
                                       به تنهایی عادت ندارم
کی می گه غریب و رسوام
                      اما من تو رو دارم
                                       غصه و ماتم ندارم
کی می گه خراب شد روزگارم
                      اما من تو رو دارم
                                       از روزگار گله ای ندارم
کی می گه اینجا بی اعتبارم
                     اما من تو رو دارم
                                       تو هستی تموم اعتبارم
کی می گه مهاجرم باید برم
                    اما من تو رو دارم
                                       بدون تو سر پناهی ندارم
کی می گه خسته منم
                    اما من تو رو دارم
                                       عاشق و دلبسته منم
کی می گه بال و پری ندارم
                    اما من تو رو دارم
                                       تو هستی بال و پرم
کی می گه همسفری ندارم
                    اما من تو رو دارم
                                       تویی همیشه در کنارم
کی می گه می خونم از غم
                   اما من تو رو دارم
                                       صحبتی با غم ندارم
کی می گه همین روزا مردنیم
                  اما من تو رو دارم
                                       می خوام تو آغوش تو بمیرم
کی می گه موندن و سوختن و ساختن کار من نیست
                  اما من تو رو دارم
                                       مگه عشق ساختنی نیست

+ این شعر از حامد گرگيني (اشک) در سه شنبه ششم تیر 1385 و ساعت 12:47 بعد از ظهر به ثبت رسیده |





.:~:.دیوان اشک :.دوتا چشمام....:~:. سلام به آسمان آبی... خوشحالم از اينکه ديگر مرا ياد نمي کني و مرا نمي خواني ... گرچه گفته بودم که من خود غلتم ليک دانستي که براي پاک کردنم و از نو نوشتم صبر ها بايد کرد اما صبر ... خوشحالم , ولي از طرفي مي ترسم ... نمي دانم شايد کسي يا چيزي خلوت تنهايي من و تو را در هم شکسته باشد و تو خواستي که مرا تنها ... نمي دانم ! در ياد من اگر ياد تو باشد چيزي نخواستم و اينک نيز چيزي از تو نمي خواهم جز اينکه در اين لحظات آخر عمرم مرا در آغوش بگيري و با نسيم گيسوانت نوازشم کني ... نوازشهايت را دوست مي دارم که از سر هوس نبود اما ... اي آسمان به خدا خسته ام مرا بخوان براي با تو بودن خسته ام از اين زندگي و از بازيهاي روزگار ... و تا چه حد مي توانم تحمل کنم. از تو مي خواهم بر سر بالينم بيايي و با صداي باران برايم لالايي بگويي ... خوابم مي آيد بگذار در آغوش تو تا ابد بخوابم . اما نه ... مي دانم که آنقدر قديسه ي عشق تو نشده ام که مرا با دستان پر مهرت در آغوش بگيري و شايد اين خواسته ي من بي جا باشد . حال شايد بپرسي که چرا خوشحالم ؟ من از اين خوشحالم که تو اين خواب ابديتم در آغوش تو بميرم ... چه چيزي خوش تر از آنکه در آغوش معشوق مي ميرم ... ولي افسوس ستارگان تو نمي خوانند از نگاهم ... اينک وقت سفر است و دل به جاده سپردن ... مي دانم که تمام زندگي من براي تو پر از سه نقطه هاي زيادي بود ولي ... ولي اي مهربان , اي که از تو جون , از محبت نگاهت خون مي گرفتم ... مرا ببخش ؟؟!!!؟؟ وقـــت ســــــفر رســــيد و خـــــــــداحــــــافظي بايد کرد پــرنـــــده ي اســــــير در قــــــــــفس را رهــــــا بايد کرد زندگي جاده ايست بي انتها و از اين جاده گذر بايد کرد توشــــه ي خود بر دوش و از ايــن دنــــــــيا گذر بايد کرد منوی اصلي صفحه نخست پست الکترونیک آرشيو مطالب دوستان با وفا سرزمین اشک روزهای سرد و بی خاطره ترانه ی غریب خاطرات فراموش نشده مرا به خاطر بسپار... خانه ی دوست کجاست؟ رفتم ز یادت اما... قاصدک غریب پسر خاله صدای پای باران باران عشق... دو عاشق "حسین و شادی" من و آرزو گروه نرم افزاری ام کا ی مدیا محبت ... قصه ای از غصه ها "رویا" گروه الکترونیک آزاد کرمان تمام پیوندها آرشيو اشعار خرداد 1388 تیر 1387 اردیبهشت 1387 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 آرشیو موضوعی اشعار اشک نامه (جلد 1) اشک نامه (جلد 2) قرعه کشی سالانه مسافران عشق سرزمین اشک گروه نرم افزاری حنگ اینم سایت من بهترین دوست بچه های الکترونیک آزاد کرمان اس ام اس های من به کبوتر وبلاگ اشک نامه بهترین دانلودها اشعار از : حامد گرگینی Powered By TearLand.COM ما با همیم هر چی بشه یا روزگار غم بباره توی قبت اسم من دیگه جایی نداره واسه تو حرفای من دیگه معنایی نداره هر چی بود ,هستی امو به فدای تو کردم هستی ام همین بود انگار دیگه فایده ای نداره جون و دلم قوربونی ,واسه ی موندن تو اگه بزاری و بری دل با تو دیگه حرفی نداره بیا که از یاد ببریم تلخی های گذشته رو این روزگار لعنتی با ما دیگه کاری نداره فکر سفر می کنیم و می زنیم دل به جاده جاده اگه طولانی بود واسه ما دیگه فرقی نداره تو سفر یا در بدر هر جا باشیم ما با همیم شادیم و می زنیم نی , می خوریم می هم پیک همیم و این می دیگه مستی نداره ما با همیم هر چی بشه یا روزگار غم بباره توی دلای ما دیگه غم جای موندن نداره + این شعر از حامد گرگيني (اشک) در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385 و ساعت 6:40 بعد از ظهر به ثبت رسیده \| اگه اومدی خبر بده ×××××× اشک نامه شب شد دوباره آسمون اسم تو رو ياد من مياره اون پرستوي بي پناه فکر دست ياري تو رو داره پس بيا دوباره هرشب تو خواب اين تنهاي تنها ديگه هيچ وقت فکر تنهايي نکنه از غصه هاي مونده برجا اگه اومدي خبر بده تا بگم به غصه ها ديگه نمونين اينجا گمشين از خاطرما ديگه نمونين اون عزيز دل داره مياد اونکه دوستش دارم با تموم عشقش مياد اگه اومدي ميگم به اوني که بي وفاست اوني که تازه اومده مي گه دلم پيش شماست ميگم بهش برو ديگه تنهام بزار بد جوري شکستم از تو برو يه دم آرومم بزار اگه اومدي همه شمع هاي خاموشو روشن مي کنم به افتخار عشقمون يه شاخه گل نثار قلبت مي کنم اگه اومدي خبر بده تا سر ببرم خاطرهاي تلخ تنهايي يا بشکنم اين سکوت يا پاک کنم غلطاي دفتر مشق زندگي خلاصه اگه اومدي خبر بده به کبوتر نامه رسون بهش بگو خبر اومدن بهار و به تنهاي من برسون بهار خلاصه ميشه تو نگاه غريب و مهربونت گل مي زنه جوونه از اشکاي مثل بارونت اگه اومد خبر بده تا خونه رو آب و جارو بکشم از تو و اون صورت مثل ماهت يه ستاره بکشم يادم باشه وقتي اومدي قلب تيکه تيکه امو فرش زير پات کنم هر چي دارم و ندارم با تموم وجودم فدات کنم اگه بياي شب هاي سياه ديگه تو آسمون جايي نداره اين روزاي بي خاطره برا من ديگه ارزشي نداره يادت باشه اگه اومدي خبر بدي + این شعر از حامد گرگيني (اشک) در شنبه دهم تیر 1385 و ساعت 5:14 بعد از ظهر به ثبت رسیده \| اما من تو رو دارم کی می گه بی کس و تنهام اما من تو رو دارم به تنهایی عادت ندارم کی می گه غریب و رسوام اما من تو رو دارم غصه و ماتم ندارم کی می گه خراب شد روزگارم اما من تو رو دارم از روزگار گله ای ندارم کی می گه اینجا بی اعتبارم اما من تو رو دارم تو هستی تموم اعتبارم کی می گه مهاجرم باید برم اما من تو رو دارم بدون تو سر پناهی ندارم کی می گه خسته منم اما من تو رو دارم عاشق و دلبسته منم کی می گه بال و پری ندارم اما من تو رو دارم تو هستی بال و پرم کی می گه همسفری ندارم اما من تو رو دارم تویی همیشه در کنارم کی می گه می خونم از غم اما من تو رو دارم صحبتی با غم ندارم کی می گه همین روزا مردنیم اما من تو رو دارم می خوام تو آغوش تو بمیرم کی می گه موندن و سوختن و ساختن کار من نیست اما من تو رو دارم مگه عشق ساختنی نیست + این شعر از حامد گرگيني (اشک) در سه شنبه ششم تیر 1385 و ساعت 12:47 بعد از ظهر به ثبت رسیده \|