.:~:.دیوان اشک :.دوتا چشمام....:~:.

سلام به آسمان آبی...

خوشحالم از اينکه ديگر مرا ياد نمي کني و مرا نمي خواني ...
گرچه گفته بودم که من خود غلتم ليک دانستي که براي پاک کردنم و از نو نوشتم صبر ها بايد کرد اما صبر ...
خوشحالم , ولي از طرفي مي ترسم ...
نمي دانم شايد کسي يا چيزي خلوت تنهايي من و تو را در هم شکسته باشد و تو خواستي که مرا تنها ...
نمي دانم !
در ياد من اگر ياد تو باشد چيزي نخواستم و اينک نيز چيزي از تو نمي خواهم جز اينکه در اين لحظات آخر عمرم مرا در آغوش بگيري و با نسيم گيسوانت نوازشم کني ...
نوازشهايت را دوست مي دارم که از سر هوس نبود اما ...
اي آسمان به خدا خسته ام مرا بخوان براي با تو بودن خسته ام از اين زندگي و از بازيهاي روزگار ... و تا چه حد مي توانم تحمل کنم.
از تو مي خواهم بر سر بالينم بيايي و با صداي باران برايم لالايي بگويي ... خوابم مي آيد بگذار در آغوش تو تا ابد بخوابم .
اما نه ... مي دانم که آنقدر قديسه ي عشق تو نشده ام که مرا با دستان پر مهرت در آغوش بگيري و شايد اين خواسته ي من بي جا باشد .
حال شايد بپرسي که چرا خوشحالم ؟
من از اين خوشحالم که تو اين خواب ابديتم در آغوش تو بميرم ...
چه چيزي خوش تر از آنکه در آغوش معشوق مي ميرم ...
ولي افسوس ستارگان تو نمي خوانند از نگاهم ...
اينک وقت سفر است و دل به جاده سپردن ...

مي دانم که تمام زندگي من براي تو پر از سه نقطه هاي زيادي بود ولي ...
ولي اي مهربان , اي که از تو جون , از محبت نگاهت خون مي گرفتم ... مرا ببخش ؟؟!!!؟؟

وقـــت ســــــفر رســــيد و خـــــــــداحــــــافظي بايد کرد
پــرنـــــده ي اســــــير در قــــــــــفس را رهــــــا بايد کرد

زندگي جاده ايست بي انتها و از اين جاده گذر بايد کرد
توشــــه ي خود بر دوش و از ايــن دنــــــــيا گذر بايد کرد

بهار اومد نیومدی...

تو این روزای دوری چقدر سخته صبوری
انگار یه عمری تنها سوختم به درد دوری

باور ندارم این روزا نیستی تو پیشم با وفا
انگاری تنها شدم و زندونیم تو این روزا

بهار اومد نیومدی هفت سین عشق به پا کنیم
مثل پرنده های عشق تو این بهار غوغا کنیم

بهار اومد و با خودش شور و نشاط زندگی داشت
اما واسه منه حقیر این بهار چیزی نداشت

من از بهار تو رو می خوام نه این روزای دوری رو
چکار کنم تاب ندارم من نمی خوام صبوری رو

حرف و حدیث آدما بدجوری آتیشم زده
که حسرت نبودنت آتیش به این تنم زده

من این شبارو نمی خوام بدون تو سحر کنم
تو اولین فصل بهار بدون تو سفر کنم

تو رو خدا بهم بگو کی این سفر سر می رسه
قصه ی تلخ جدایمون کی به آخر می رسه
...

+ این شعر از حامد گرگيني (اشک) در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 و ساعت 0:50 قبل از ظهر به ثبت رسیده |





.:~:.دیوان اشک :.دوتا چشمام....:~:. سلام به آسمان آبی... خوشحالم از اينکه ديگر مرا ياد نمي کني و مرا نمي خواني ... گرچه گفته بودم که من خود غلتم ليک دانستي که براي پاک کردنم و از نو نوشتم صبر ها بايد کرد اما صبر ... خوشحالم , ولي از طرفي مي ترسم ... نمي دانم شايد کسي يا چيزي خلوت تنهايي من و تو را در هم شکسته باشد و تو خواستي که مرا تنها ... نمي دانم ! در ياد من اگر ياد تو باشد چيزي نخواستم و اينک نيز چيزي از تو نمي خواهم جز اينکه در اين لحظات آخر عمرم مرا در آغوش بگيري و با نسيم گيسوانت نوازشم کني ... نوازشهايت را دوست مي دارم که از سر هوس نبود اما ... اي آسمان به خدا خسته ام مرا بخوان براي با تو بودن خسته ام از اين زندگي و از بازيهاي روزگار ... و تا چه حد مي توانم تحمل کنم. از تو مي خواهم بر سر بالينم بيايي و با صداي باران برايم لالايي بگويي ... خوابم مي آيد بگذار در آغوش تو تا ابد بخوابم . اما نه ... مي دانم که آنقدر قديسه ي عشق تو نشده ام که مرا با دستان پر مهرت در آغوش بگيري و شايد اين خواسته ي من بي جا باشد . حال شايد بپرسي که چرا خوشحالم ؟ من از اين خوشحالم که تو اين خواب ابديتم در آغوش تو بميرم ... چه چيزي خوش تر از آنکه در آغوش معشوق مي ميرم ... ولي افسوس ستارگان تو نمي خوانند از نگاهم ... اينک وقت سفر است و دل به جاده سپردن ... مي دانم که تمام زندگي من براي تو پر از سه نقطه هاي زيادي بود ولي ... ولي اي مهربان , اي که از تو جون , از محبت نگاهت خون مي گرفتم ... مرا ببخش ؟؟!!!؟؟ وقـــت ســــــفر رســــيد و خـــــــــداحــــــافظي بايد کرد پــرنـــــده ي اســــــير در قــــــــــفس را رهــــــا بايد کرد زندگي جاده ايست بي انتها و از اين جاده گذر بايد کرد توشــــه ي خود بر دوش و از ايــن دنــــــــيا گذر بايد کرد منوی اصلي صفحه نخست پست الکترونیک آرشيو مطالب دوستان با وفا سرزمین اشک روزهای سرد و بی خاطره ترانه ی غریب خاطرات فراموش نشده مرا به خاطر بسپار... خانه ی دوست کجاست؟ رفتم ز یادت اما... قاصدک غریب پسر خاله صدای پای باران باران عشق... دو عاشق "حسین و شادی" من و آرزو گروه نرم افزاری ام کا ی مدیا محبت ... قصه ای از غصه ها "رویا" گروه الکترونیک آزاد کرمان تمام پیوندها آرشيو اشعار خرداد 1388 تیر 1387 اردیبهشت 1387 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 آرشیو موضوعی اشعار اشک نامه (جلد 1) اشک نامه (جلد 2) قرعه کشی سالانه مسافران عشق سرزمین اشک گروه نرم افزاری حنگ اینم سایت من بهترین دوست بچه های الکترونیک آزاد کرمان اس ام اس های من به کبوتر وبلاگ اشک نامه بهترین دانلودها اشعار از : حامد گرگینی Powered By TearLand.COM بهار اومد نیومدی... تو این روزای دوری چقدر سخته صبوری انگار یه عمری تنها سوختم به درد دوری باور ندارم این روزا نیستی تو پیشم با وفا انگاری تنها شدم و زندونیم تو این روزا بهار اومد نیومدی هفت سین عشق به پا کنیم مثل پرنده های عشق تو این بهار غوغا کنیم بهار اومد و با خودش شور و نشاط زندگی داشت اما واسه منه حقیر این بهار چیزی نداشت من از بهار تو رو می خوام نه این روزای دوری رو چکار کنم تاب ندارم من نمی خوام صبوری رو حرف و حدیث آدما بدجوری آتیشم زده که حسرت نبودنت آتیش به این تنم زده من این شبارو نمی خوام بدون تو سحر کنم تو اولین فصل بهار بدون تو سفر کنم تو رو خدا بهم بگو کی این سفر سر می رسه قصه ی تلخ جدایمون کی به آخر می رسه ... + این شعر از حامد گرگيني (اشک) در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 و ساعت 0:50 قبل از ظهر به ثبت رسیده \|