دو بیتی ها (بخش اول)...

دو بیتی ها (بخش اول)

قسمت نمیشه که یبار دیگه ببینمت

تو شاه چشمون منی از آسمون بچینمت

***

من تموم خاطره هام خاطره ی دلتنگیه

از وقتی رفتی هنوزم جات توی قلبم خالیه

***

اینجا هوا سرده هنوز گرمی دستاتو میخوام

خونه چه سوت وکوره روشنی چشماتو می خوام

***

کاشکی اون روز جلوی دلمو گرفته بودم

حالا عاشقت نبودم و دلمو نباخته بودم

آهای مسافر ...

يادته گفتي که عشق بي تو معنايي نداره

        منم اون پيک صبا که برات خبر خوش مياره

                خبر خوش تو اين بود که برام يه نامه دادي

                          توي اون نوشته بودي يه قول مردونه دادي

يادته قول تو اين بود که تا ابد پيشم ميموني

        حالا چي شده مسافر شعر رفتنو ميخوني

                زدي زير قولت اما مي دونم به فکر مايي

                           اين چه وقته رفتنه مسافر مي دونم يه روز ميايي

من همون مردي که گريون واسه عشق تو هميشه

         اوني که ميخوند مي گفت عشق بي ليلي نميشه

                 واسه خاطرت مسافر پشت به حرف همه کردم

                           ندونستم نارفيقي تو رو ساده باورت کردم

منکه پشت پا زدم به هر چي داشتم و نداشتم

         ستاره ي شبم بودي با تو تو آسمون پا گذاشتم

                  اما اين چه رسمي بود رسم بد زمونه

                            که تو بي وفا شدي و رفتي با صد هزار بهونه

دل بيقراره که بيايي بر سر بالين من

اگه خطا بوده ببخشي خطاي ديوانه چو من

ساعت مرگ من ...

بودن من عذابه واسه تو مي دونم

 اگه خودت اينو نگي , ازچشات ميخونم

  چرا که پنهون ميکني نگاه تلخو از من

   اينو خودم خوب ميدونم که در عذابي با من

     بذار برو , تنهام بذار , به دل نگيرم رفتنو

      ساده فراموش مي کنم روزاي با تو بودنو

        برو که بهتر از من نصيب تو کسي هست

         اين مشکل دل منه که بي صدا شکست

           تو اين زمونه ي هوس قناري مي خوانه توي قفس

            اگه جفتشو پيدا نکنه قناري تنها مي مونه بي همنفس

              تو هم مثل قناري با مني اما تنها

                 ميخواي که مرهم بذاري روي تموم دردا

                   دردم از اينه نازنين که تو بي صدا بخوني

                     يه روز بياد بدوني که بايد تنها بموني

                       ساعت مرگ منم يه روز فرا مي رسه

                          يه روز ميرم بي خبر اون روز چه زود ميرسه

                            وقتي که رفتم نازنين ميشکني مثل شيشه

                               حسرت روزاي گذشته هرگز فراموشت نميشه

                                  مگه نگفتم که برو به دل نگيرم رفتنو

                                     خداحافظي سخته اما ميگم که از پيشم برو

منتظرم باش ...

 

آره تنها مي ميرم

به من بگو , خداي من , تا کي بايد گريه کنم
تا کي بايد چشامو من به انتظارش تر کنم

تا کي بايد غصه هامو با يه لبخند پنهون کنم
تا کي بايد با يه خيال تو آسمون پرواز کنم

تا کي بايد افسوس بخورم نگفتم بهش دوستش دارم
تا کي بايد اين دلمو به انتظارش حيرون بزارم

تا کي بايد حرفاي نگفته رو , روي کاغذ من بيارم
بيا ببين , اين انتهاي عمرمه ديگه دارم کم ميارم

بيا ببين , پرستو , به عشق تو زخمي شده
ديگه شوق پروازي نداره از آسمون خسته شده

بيا ببين , که آينه ها جلوه ي عشقي ندارن
کدر شدن , سيا شدن بدون تو معني ندارن

بيا ببين , گلاي باغ , از حسرت نديدنت عزا و ماتم مي گيرن
آبي نبود , تشنه شدن , تشنگي رو از اشکاي من مي گيرن

بيا ببين , اينجا دارم از بي کسي ها مي ميرم
رفتي , برو , همين بود عشق تو , آره تنها مي ميرم

يک نگاه آشنا

گرچه گم شد خاطره ها اما تو از خاطره موندي واسه من
گفتن از تو سخته , اما از همه دنيا تو بمون واسه من
تو يه خاطره اي فراموش نمي شي در من
شعله ي عشقي و خاموش نمي شي در من
تو يک نگاه آشنا غريبه نيستي واسه من
تويي که مرهم شدي و تموم عشق و وجود من
واسه يه لحظه ديدنت به آسمون سر مي زنم
تو يک ستاره ي نجيبي تو کهکشون قلب من
براي از تو گفتنم واژه اي جز تو ندارم
تنگه دلم هر جا ميرم تو هستي در باور من
اگه بگم به خاطرت تموم گلارو پس ميزنم
قصه هام تمومي نداره , نازنين , مي موني با من
ياد گذشته ها نباش هر چي بوده گذشته
اينو بدون تا به ابد تو هستي تنها گل من
به ياد تو هر جا باشم ترانه ها نثارت مي کنم
تموم ترانه هام از توست ترانه اي هستي من
با تو هستم ای امید موندنم
ای کتو هستی سکوتی بر دل تنهای من
ای که مرهم آشنایی بر دل آزرده ی من
با همیم اما جدایی نیست در باور غم های من

چه کنم , بي تو نمي تونم بمونم

چه کنم , بي تو نمي تونم بمونم
عشق من , عشق تو کرده ديوونم
چه کنم , رفتي و من بايد برم
اي خدا من واسه رفتن حاضرم
چه کنم , بي تو نمي تونم بمونم
چشا هميشه گريون فرصت نمي ده ببينم
چه کنم , هر شب مياي به خواب ما
غصه ها رو ارزون ميدي به من تنهاي تنها
چه کنم , بي تو نمي تونم بمونم
قصه هام تلخه ديگه از تو نخونم
چه کنم , تو گفتي بي تو مي ميرم
اي خدا ياري بده در آغوشش بگيرم
چه کنم , بي تو نمي تونم بمونم
اميد موندني تو روزگار نخواست بمونم
چه کنم , که ديگه مجال صحبتم نيست
اي خدا امون بده توشه ي آخرتم نيست
چه کنم , بي تو نمي تونم بمونم
هوس عشق تو بود مي خواست بمونم
چه کنم , رفتي ديگه از تو خبر ندارم
عشق من , من واسه موندن ديگه فرصتي ندارم

سپردمت دست خدا

واسه دواي دردام به تهرون اومدم
تا که جوابي بشنوم بگن که دير اومدم
دردام دوا نداره اينو خودم خوب مي دونم
اين روزگار منه , تا ابد بايد شعر دلتنگي بخونم
خلاصه ديدم که راهي ندارم بايد بزنم به بي خيالي
بايد برم پيش ستاره تا که بگم از عشقاي رويايي
اما ندونستم که من با اون زياد فاصله دارم
اون ستاره , من پرستو , مني که بال و پر ندارم
بقولي اون بال و پر داده برام اميد موندنم ولي...
با ديدنم شکست يه جورايي گفت که ديگه دوست ندارم
ولي اينو بدون ستاره تا به ابد منتظرم
تا وقتي برگردي و بگي ديگه دوست ندارم
از دوست ندارم هاي تو نمي شکنم
من از اين غرور لعنتي نمي شکنم
اما برو , ولي بگو يه خداحافظي
يا علي , قولت مي دم نمي شکنم
برو نصيب هر کي شدي قشنگيا بياره
مثل ما نباشه بد پيش تو کم نياره
يا علي , سپردمت دست خدا
که نشکني به اين زوديا
ديگه اميد موندن نمي خوام من خودمم يه خاطره
بي عشق مي تونم بمونم آخه تنهايي برام خيلي بهتره
شايد که باور نکني حرفاي با تو بودنم
شايد ديگه گوش نکني ترانه هاي از تو خوندنم
اما بي خيال مي گذرم از اين عشق محال
گر چه بودي در نظرم اما تو هستي يک خيال

ما با همیم هر چی بشه یا روزگار غم بباره

توی قبت اسم من دیگه جایی نداره
واسه تو حرفای من دیگه معنایی نداره
هر چی بود ,هستی امو به فدای تو کردم
هستی ام همین بود انگار دیگه فایده ای نداره
جون و دلم قوربونی ,واسه ی موندن تو
اگه بزاری و بری دل با تو دیگه حرفی نداره
بیا که از یاد ببریم تلخی های گذشته رو
این روزگار لعنتی با ما دیگه کاری نداره
فکر سفر می کنیم و می زنیم دل به جاده
جاده اگه طولانی بود واسه ما دیگه فرقی نداره
تو سفر یا در بدر هر جا باشیم ما با همیم
شادیم و می زنیم نی , می خوریم می
هم پیک همیم و این می دیگه مستی نداره
ما با همیم هر چی بشه یا روزگار غم بباره
توی دلای ما دیگه غم جای موندن نداره

اگه اومدی خبر بده ×××××× اشک نامه

شب شد دوباره آسمون اسم تو رو ياد من مياره
اون پرستوي بي پناه فکر دست ياري تو رو داره

پس بيا دوباره هرشب تو خواب اين تنهاي تنها
ديگه هيچ وقت فکر تنهايي نکنه از غصه هاي مونده برجا

اگه اومدي خبر بده تا بگم به غصه ها
ديگه نمونين اينجا گمشين از خاطرما

ديگه نمونين اون عزيز دل داره مياد
اونکه دوستش دارم با تموم عشقش مياد

اگه اومدي ميگم به اوني که بي وفاست
اوني که تازه اومده مي گه دلم پيش شماست

ميگم بهش برو ديگه تنهام بزار
بد جوري شکستم از تو برو يه دم آرومم بزار

اگه اومدي همه شمع هاي خاموشو روشن مي کنم
به افتخار عشقمون يه شاخه گل نثار قلبت مي کنم

  اگه اومدي خبر بده تا سر ببرم خاطرهاي تلخ تنهايي
يا بشکنم اين سکوت يا پاک کنم غلطاي دفتر مشق زندگي

  خلاصه اگه اومدي خبر بده به کبوتر نامه رسون  
بهش بگو خبر اومدن  بهار و به تنهاي من برسون

بهار خلاصه ميشه تو نگاه غريب و مهربونت
گل مي زنه جوونه از اشکاي مثل بارونت

اگه اومد خبر بده تا خونه رو آب و جارو بکشم
از تو و اون صورت مثل ماهت يه ستاره بکشم

يادم باشه وقتي اومدي قلب تيکه تيکه امو فرش زير پات کنم
هر چي دارم و ندارم با تموم وجودم فدات کنم

اگه بياي شب هاي سياه ديگه تو آسمون جايي نداره
اين روزاي بي خاطره برا من ديگه ارزشي نداره

يادت باشه اگه اومدي خبر بدي

اما من تو رو دارم

کی می گه بی کس و تنهام
                      اما من تو رو دارم
                                       به تنهایی عادت ندارم
کی می گه غریب و رسوام
                      اما من تو رو دارم
                                       غصه و ماتم ندارم
کی می گه خراب شد روزگارم
                      اما من تو رو دارم
                                       از روزگار گله ای ندارم
کی می گه اینجا بی اعتبارم
                     اما من تو رو دارم
                                       تو هستی تموم اعتبارم
کی می گه مهاجرم باید برم
                    اما من تو رو دارم
                                       بدون تو سر پناهی ندارم
کی می گه خسته منم
                    اما من تو رو دارم
                                       عاشق و دلبسته منم
کی می گه بال و پری ندارم
                    اما من تو رو دارم
                                       تو هستی بال و پرم
کی می گه همسفری ندارم
                    اما من تو رو دارم
                                       تویی همیشه در کنارم
کی می گه می خونم از غم
                   اما من تو رو دارم
                                       صحبتی با غم ندارم
کی می گه همین روزا مردنیم
                  اما من تو رو دارم
                                       می خوام تو آغوش تو بمیرم
کی می گه موندن و سوختن و ساختن کار من نیست
                  اما من تو رو دارم
                                       مگه عشق ساختنی نیست

شمع خاموش منم

اگه تو باشي کبوتر بيا و با دلم بپر
اگه نمي خواي بموني اما نکن از من گذر

به خدا تو خاطرمي جز تو کسي رو ندارم
بزار همينجور بمونه خاطره ها جز تو که عشقي ندارم

گفتم که يه ناشناس منم
کبوتر عشقم تويي

گفتم غريب بي پناه منم
اما سر پناه و رفيق راه من تويي

گفتم که مغرور منم
فرشته ي آسمون تويي

گفتم که از درد مي خونم
حتي تموم دردات مال من

گفتم گل ياس مني
اون خاک زير پات من

گفتم که شمع خاموش منم
حتي روشنم نکردي
 
ترسيدي  من بسوزم
چشمامو باروني نکردي

ستاره ...

باز دوباره شب شده

باز ستاره سوسو میزنه

اینبار دلم رنگی شده

انگار عاشق دلتنگی شده

یکی بود مثل من

یکی بود مثل تو

حالا بگم حکایتمو ...

حکایت تلخ دل شکستمو

     ***

تو آسمون قلبم

ستاره سوسو میزنه

واسه شبای بی کسی

اونه که واسم دل میسوزونه

اگه ستاره سوسو نزنه

این دل زودی میشکنه

مهتاب و هر شب میارم

به آسمون قلبم

تا بتونم ببینم

ستاره بی کسی هامو

اینکه میگم حقیقته

وقتی که ستاره سوسو نزنه

به زخم قلب خستم مرهم نزنه

دیگه نمی خوام که بیاد

به آسمون سر بزنه

حالا که این قلب خسته

آسمونش از هم گسسته

آیا ستاره میتونه

در حسرت دیدار بمونه

هیچوقت نمیشه خسته شد

خسته از دلی شکسته شد

قلبم شکستنی شده

انگار که رفتنی شده

شاید ندونی چی میگم

حکایتم تلخه ولی..

تا آخر عمر باید بگم

" دوستت دارم "

هنوز باور ندارم...

هنوز باور ندارم که رفتی از کنارم

حالا پشت نقاب پنجره همیشه در انتظارم

تو کجایی...

تو کجایی که ببینی چی کشیدم

از غم جدایی ها چیا دیدم

هر چه دیدم و کشیدم بی خیال

من رفتنی ام مرگ رو به جون خریدم

تو بمون با آرزو های محالت

تویی که حتی منو راه ندادی به اون خیالت

دیگه فکر عاشقی نکن

به بهونه عاشقی مارو سیاه نکن

اینو بدون که جرم تو عاشقی نیست

جرم تو کشتن عشقه عاشقی کار تو نیست

باز یه هوای تو سرمه هوای رفتن

اما دل می گه بمونم واسه از عاشقی خوندن

حالا من می مونم اینجا ولی تنهای تنها

از لج تو هم که شده می خونم از سنگی دلها

 

هر کی هر چی می خواد بگه

کی میگه سهم من از این دنیا همینه
   کی میگه خاطرم نحسه و غصه در کمینه
        کی میگه عدد ۱۳ همیشه بد شانسی میاره
            کی میگه هر جا پا میزارم قدمام بد یومی میاره
          کی میگه بارونیه چشمام همیشه
     کی میگه غصه و غم از من جدا نمیشه
اونی که گفت رفتنش یه اشتباهه کی میگه باید بخشمش تا به همیشه
    کی میگه جادو شدم و طلسم من به دست هیچ کسی وا نمیشه
        کی میگه سکوت مرهم همه دردای منه
           کی میگه کنج اطاق تاریکی شب جای منه
        کی میگه دلم شکست و دیگه دل ندارم
    کی میگه می خونم از غم واسه عشق جایی ندارم
کی میگه غریب و تنهام سر پناهی ندارم
    کی میگه آزرده حالم رنگ به صورت ندارم
        هر کی هر چی میگه بزار بگه دلش خوشه
            من چرا بنالم از او منکه دلم همیشه باهاشه

قصه ی منو دخترم روبا ... (مرد همسر مرد مادر)

قصه ی منو دخترم رویا
قصه ی مرگ همسر , مادر رویا
ای نازنین ! پاشو ببین که دخترت داره گریه می کنه
بهش نمی تونم که بگم مادر تو مرده دیگه
پاشو ببین که چی میگه , میگه بابا ! مامان کجاست
حالا بهش من چی بگم , بگم مامان پیش خداست
حالا تو رفتی نازنین منو گذاشتی تو غم دنیا
فکر من و رویا رو نکردی که میمونیم تنهای تنها
از وقتی رفتی نازنین دل من پر از غصه و ماتمه
توی چشای ناز دخترت اشکایی از رنگ غمه
بهش میگم ! اگه تو آسمون نگاه کنی یه ستاره از دور پیداست
اون همسر من , مادر تو , اون نمرده , اون پیش خداست
دختر مهربون من واسه چی داری گریه می کنی
واسه چی دل بابا رو بیش از اینا غمگین می کنی
دخترم رویا , گریه نکن
عزیز چشم مادر , گریه نکن
ببین بابا داره می خنده واسه خوشحالی تو
تو هم بخند ای گلکم , دیگه گریه نکن
مادر اگر مرد , همسر اگر مرد , اما تو موندی دلکم
جگرم سوخت بابا جون گریه نکن
بابا جون گریه نکن مادر می بینه اشکاتو
واسه مادر از خوشی بخون تا غم نگیره نگاتو
***
رویا ::
بابا اشکاتو پنهون میکنی تا من نبینم اشکاتو
اونوقت واسه من میگی بخند مادر نبینه اشکاتو
***
منم رفتنی بودم  نازنین , اما چه زود تو رفتی
درد من و تو یکی بود , اما چه زود تو رفتی
نازنین ! فکر فردا رو نکردم , من و رویا چه کنیم
تو که نیستی پیشمون با غم دوریت چه کنیم
***
تو اگه خوندی قصه ی منو دخترم رویا
بدون جز آشتی چیزی نمی مونه تواین دنیا

دل پروانه...

دل پروانه از سوختن شمع می سوخت
اگه پروانه نبود شمع واسه کی می سوخت

 

سلام کبوتر ...

سلامي به وسعت آسمان که من و تو در آن جاي گرفتیم

هر چه گشتم در اين گوشه کنار تا جمله اي به وسعت عشق برای تمامی خوبی ها و زیبایی ها تو پیدا کنم . منو ببخش . پیدا نکردم

ولي هرچه هست را با تو خواهم پيمود

و کاري به نيست ندارم

هميشه به ياد تو

آرزوهاي تلخت را به فراموشي بسپار و آرزوهاي شيرين را به ياد آور

***   ***   ***

قسمت ما گر نميشي بدون دوستت دارم تا به هميشه

هر جا هستي به ياد من باش ياد يه عاشق پيشه

مي دوني شايد نباشي سهم دل من

من برات خيلي کمم تو هستي تنها گل من

تو گلي نمي خوام از رو شاخه بچينمت

هستي من فداي تو شايد ديگه نبينمت

گل من حيرون زندگي نباش

زندگي همينه با غرور بي جاش

نکنه که آسون بگيري دوستي با آدماي خسته رو

نخوای که از یاد ببری اون قلب دل شکسته رو

هرگز خودتو نبازي به بازیهای روزگار

ببین با ما چه کرده فقط تلخی مونده یادگار

صحبت من همينه کبوتر برام عزيزترينه

شايد اينو خودش ندونه تو دنيا واسم بهترينه

دیگر گریه نخواهم کرد ...

گریه غرور مرد است
                          دیگر گریه نخواهم کرد
                                                      آخه دیگه مرد شده ام
دیگر برای دوست داشتن کسی گریه نخواهم کرد
                                                      آخه دیگه مرد شده ام
دیگر مهمون ناخونده قلبی نخواهم شد
                                         دیگر گونه هایم را بارانی نخواهم کرد
ای تو...
          ای تو که تو بودی امیدم
                                  ای تو که دادی بال و پرم
                                                           دیگر گریه نخواهم کرد
آخه دیگه مرد شده ام      مرد گریه نمی کند
دیگر نمی خواهم مرا پسرکی خطاب کنند که برای عشق خود گریه می کند

گریه نخواهم  کرد , اشک نخواهم ریخت , بارانی نخواهم شد
چون می دانم اگر عاشق هم شوم عشق در قلبم مرده است

من آن پسرکی گریان ...
                     من آن پرستوی مهاجر ...
من آن شمع سوزان ...
                      من آن تنهای تنها ...
دیگر گریه نخواهم کرد...
                  سکوت خواهم کرد...
سکوت , سکوت , سکوت

با تو هر گز ...

به بهونه عاشقی اومدی تو روزگارم
گفتی می خونم از عشق هوای گریه دارم
گفتم که گریه کردنت آتیش به قلبم میزنه
گفتی هواتو دارم قلبم واسه تو میزنه
دیگه واست مهم نیست موندن در کنارم
هوای رفتنو داری می گی تنهات می زارم
دیگه فکر اومدن نداری
چرا از من شدی فراری
بگو به من چه کردم اینقدر تو بیقراری
واسه شکار قلب کی دوباره در انتظاری
دل هنوز باور نداره , که رفتی از کنارش
دیگه دوست نداره , برو تو از خاطراتش
حالا که اینطور شده , می خوام که زندگی کنم
تو رو دیگه نمی خوام , می خوام که بندگی کنم
دور تو من خط می کشم یه خط قرمز
برو دیگه نمی خوامت با تو هر گز

کوچ من ...

کوچ من ای کبوتر فرار از این دیاره
جایی واسه موندن ندارم بارون میخواد بباره
فکرشو کن این دل همیشه پیش تو کم میاره
قصه نخور به حالم این پیش آمد روزگاره

بودن با من ...

اون بیرون هنوز هوای سردیه
قلب تو نمیدونه تنهایی چه دردیه
ای ول به تو که شکستی رفتی
منو اینجا تنها جا گذاشتی رفتی
ای ول عاشقی ساز عشق تو نبود
چرا رفتی مگه تو دلت واسه من جایی نبود
حالا دیدی دلکم چیا فکر میکردیم و چی شد
اونی رو که دوست می داشتیم همسفر قصه ها شد
رفتن اون قصه نبود بهونه بود
اون بود اما خیالش پیش ما بود
آخر نفهمید درد تنهایی رو شکست و رفت
اونی که رفت , رفت پس واسه چی تو خیال ما بود
دیگه حس غرور نمی کنم از بودن با اون
می رم یه گوشه تنها می شینم تموم غصه ها مال اون
حالا وقت بودن , بوئیدن , گل رو از شاخه چیدن
اون گلی رو میچینم اینبار که دلش واسه با من بودن
بودن با من , موندن با من , خوندن با من , رفتن با من

یه شاخه گل ...

یه شاخه گل پر از امید نثار قلب پاک تو
یه بوسه واسه همدردیا روی لبای سرخ تو

 

فراموشی ...

جگرم سوخت تا به فراموشی سپردمت
پس چرا آمده ای باز منکه به خدا سپردمت

دیگه نمی بینم تو رو ...

می دونی دیگه نمی بینم تو رو
تو گلی هرگز نمی چینم تو رو

روز ملاقات با خدا

منو ببخش که بیش از این فرصت موندن ندارم
برای تو خیلی کمم لیاقت با تو بودن ندارم

روزملاقات با خدا

من دیگه فرصتی واسه موندن ندارم
تو به زندگی جور دیگه نگاه کن
اما فکر موندن تو سرمه
واسه موندنم دعا کن

اميد ها شکسته شد و شکستيم خودمون

اميد قلب من بودي
ياس گل  خونه بودي
هر روز که من مي ديدمت
تو باغچه زندگي مثل جوونه بودي
تو اين هياهوي غريب
تو بهترين , تنها کسم تو بودي
تو گير و دار زندگي
محرم و راز من بودي
تو شادي و تنهائيام
تو همنفس , تو بهترين من بودي
تو لحظه هاي غربت
تو شاهپري مثل فرشته بودي
اما نذاشت روزگار
عشق بمونه يادگار
تا اومديم بجنبيم
زخمي شديم و مونديم تو تکرار
از اون روز تا حالا هر عشقي پا مي داد به قلبمون
زودي اونو مي شکستيمو اميد ميداديم به خودمون
اميد ها شکسته شد و شکستيم خودمون
تا ما باشيم هر عشقي رو راه نديم به قلبمون

خسته منم کبوتر ...

خسته منم کبوتر که بال و پر ندارم
شوق سفر برای تو من همسفر ندارم
مرغ عشقم و تو این قفس میخونم از غم
بال رهایی از تو من هم قفس ندارم

چشمای خیست ...

من دیگه کاری با چشمای خیست ندارم
نمی خوام روزای تلخ گذشته رو به یادت بیارم
من دیگه حرف های با تو بودنو باور ندارم
آخه نمی خوام پیش تو همیشه کم بیارم

آهای روزگار ...

شاید روزگار خواست از هم جدا بمونیم
تقدیر هم اگر بود همین بود که ما از هم نخونیم

یاران ...

یاران ندادند دست رفاقت تا کنم سودای عشق
هر که را گفتم ندانست که چه گفتم از بر رسوای عشق

تو آسمون ...

تو آسمون بودی یه روز
مرهم قلب خسته ام
وقتی نبودی خسته شد
این قلب دل شکسته ام

فاصله ها ...

نذار آسمون دلت دل دل تنگي بگيره
نذار دفتر خاطراتمون غبار غم بگیره

ثانیه ها ...

ثانيه هاي عمر من به تيک و تيک تاک افتادن
 وقته خداحافظي ندارم ببين خاطره هام به ناکجا افتادن

دل تنگ ...

دل تنگ بي قرارت دل تنگ من نباشه
همين روزا رفتني ام نمي خواد مرهم قلب من باشه

 

عاشقی یه جرمه...

 

هیچکس نگفت بهم که عاشقی یه جرمه
سزای عاشق شدنش حبس ابد یه عمره

مثل تو بودم ...

 منم يه روز مثل تو بودم نهيب روزگار شکست غرورمو
 تا که اومدم بجنبم به جرم عاشقي به دار کشيدن دلمو  

دروغ گفت ...

 هرکسي بهم گفت دوستت دارم , دروغ گفت
توي شباي بي کسي فقطو فقط تو رو دارم , دروغ گفت
توي زمونه غريب تو رو تنها نمي ذارم , دروغ گفت
حتي واسه دلم شده غرورمو زير پا ميزارم , دروغ گفت

خراب شد روزگارم...

خراب شد روزگارم
جز تو کسي ندارم
از شهر عشق اومدم
درد و غمي ندارم
غصه نخور به حالم
اين همينه روزگارم
شرمنده تو شدم
تويي هميشه در کنارم
شايد نخواي بموني
پيش منو اين دل زارم
برو پيش هموني که مي خواي
منکه حرفي ندارم
شانس من اين بود
 هيچکس نموند کنارم
جز تو کسي نداشتم
آخه تو بودي کنارم
وقتي ديدي تنها شدم
گفتي ديگه دوستت ندارم
پيش تو گل نبودم
براي تو , من يه خارم
گل بودي تو بلبل هميشه کنارت
اما منکه کسي ندارم

قصه ای از چت روم یاهو ...

ياهو !
مي خوام قصه بگم قصه اي از چت روم ياهو
قصه اي از غصه بگم از همخونه هاي ياهو

يادته !
توي چت روم من و تو همخونه بوديم يادته
واسه هم شعر مي گفتيم و هميشه با هم بوديم يادته

حيف !
حيف اون دروغاي قشنگ تو گذشت
واسه تو درس عبرتي شد و با خاطره ها گذشت

هيچ کسي رو !
واسه تو درس عبرتي شد که ديگه گولم نزني
زخمي شده ي عشقم و هيچ کسي رو مثل زخمي نکني

خيال نکن !
خيال نکن هر چي ميگي باورم ميشه
گر چه دهاتيم و اين دل که ساده نميشه

جاي تو بود !
اونقدر واست خونده بودم شعراي عاشقونه
که هر کسي جاي تو بود , مي گفت دوستت دارم بي بهونه

همه خالي !
مي دونم هر چي مي گفتي سر کاري بود
دوستت دارم هاي تو همه خالي بود

دختراي مثل تو !
دختراي مثل تو زيادن , اما يه فرقي داري با اونا
اما تو هر کاري کني دروغ نمي توني بگي مثل اونا

دروغ مي گي !
ببين مي خواستي سر کارم بزاري , که گذاشتي
منم ديدم دروغ مي گي , سر کارت گذاشتم

منم تو رو جا گذاشتم !
نمي دونم بين دروغ هاي ما چي شد , که تو تنهام گذاشتي
آخه نمي دونم که چي شد , چه ديدم از تو , منم تو رو جا گذاشتم

دوستي بينمونه !
راستي نوشته بودي " دوستي بينمونه " همين و بس
آخه ديوونه عاشقت بودم , چرا کردي منو بي کس

اهل ماتمم !
مي دوني شايد براي تو خيلي کمم
شايد ندوني چي ميگم , آخه من از اهل ماتمم

براي تو خيالي نيست !
گرچه زيادي عاشقت شدم , براي تو خيالي نيست
تو هم مثل ستاره نباشي , آخه ستاره تو حال و هواي ما نيست

ديوونه !
ديوونه خيال کردم من از تو ديوونه ترم
عاشقت بودم خيال مي کردم از همه عاشق ترم

منو ببخش !
منو ببخش , اگه بهت گفتم ديوونه
ديوونه منم که واسه دل سنگي تو آواز دلتنگي مي خونه

با من هم قسم شو !
هر چه گفتي گفتم بي خيالش شو
منو از عاشقاي خودت بدون و با من هم قسم شو

واسه تو گفتم !
به خدا اين شعرا رو واسه کسه ديگه نگفتم
هر چه گفتم از تو  گفتم و فقط واسه تو گفتم

دوستت دارم !
مي دونم تازه گيا يکي بهت گفته دوستت دارم
بشين و فکري بکن , آخه منم دوستت دارم

کبوتری تنهای تنها ...

شايد تو اين غروب غمگين
كبوتري تنهاي تنها
واسه دیدن دوباره
مي خوره حسرت گذشه خود را
شايد توي چشمهاي گل شقايق
شبنم بارون نشسته
شايد اون دل شكستش
نم نم بارون گرفته
شايد اين سكوت تنها
بشكنه به دست تو
شايد بي خيال بگذري
از منو از خيال تو
شايد از گفتن حرفام
دل سنگ بسوزه
اما تو سوختني نيستي
بزار تا شمع بسوزه
شايد از خيالم رفتي و رفتم از خيالت
اين دل گرفتار تو شد و چه ديد از دل زارت
شايد كه فردا نباشي يا شايدم گمشده قصه ها شي
هر جا باشي دنبال تو مي گردم گر چند از ما نباشي
فرشته , از من چي مي خواي منم يه بوم نقاشي
نقاشي كن صداقتو هر چند كه از ما نباشي
ستاره , برات مهتاب ميشم و هر شب ميام سراغ تو
گرچه روزا نيستي پيشم اما يه شب سير ميشم از نگاه تو
شايد از نگاه تلخت بشه فهميد دوست نداشتنو
شايد اون چشاي نازت بگه قصه بي تو بودنو

صداي باران ...

صداي باران ديگر برايم آهنگي ندارد , من خواهم رفت چون عشق در قلبم مرده است.
اما نمي دانم چرا وقتي به چشمانت نگاه مي كنم , لرزشي مخوف لبانم را در بر مي گيرد.
و آن وقت است كه فرياد مي زنم :
" دوستت دارم "
چه كنم كه نمي توانم فراموشت كنم , نه تو را و نه آن چشمهاي زيباي تو را , آخر مي داني
چشم هاي تو هميشه يادآور بهترين لحظات زندگي من است و صدايت برايم ترنم آواز
موسيقي است , حالا فهميدي به چه دليل گفتم ديگر باران برايم آهنگي ندارد.

دوستت دارم ... هر چند مال من نباشی

صورت زیبا ندارم

صورت زیبا ندارم
بی کسم حرفی ندارم
از خودم چیزی نگفتم
آخه من چیزی ندارم‏
شاید این آرزو باشه
که تو خواب ببینمت
اما این خوابم محاله
بذار تا ابد ببینمت

‏"همچو بلبل"‏

‏"همچو بلبل"‏
می دونی دیگه نمی بینم تو رو
تو گلی هرگز نمی چینم تو رو
تو گلی , رفیق بلبلی , من کیم , که باشم , همصحبت تو
من اگه بلبل باشم باز نمی تونم که بمونم پیش تو
می دونم واست نمی تونم مثل بلبل باشم
یا که شبنم روی گونه هات باشم
می دونی من نیم زنبور که گیرم از لبانت شهد گل
یا که پروانه باشم هر صبح بویت کنم
می دونی من پرستویم ولی محکوم به کوچ
در خیالم هستی و این باشد پوچ
گل من مگذار ناکسان بویت کنند
نامه ای از هوس نوشته پیک بلبل سویت کنند
گرچه گفتم من حکایتِ گل و بلبل
من پرستویم ولی از تو میخوانم همچو بلبل ‏